Column: Lekke speekselklier

Lacy, een 6 jarige Europese kort haar, komt op consult met een vervelend probleem.

‘Lacy kan niet goed eten en volgens mij is ze ook afgevallen. Ze kwijlt enorm en ik heb ook een bult in haar nek gevoeld. Gister zag ik zelfs wat bloed bij haar bekje dus ik vertrouw het niet.’

Als ik Lacy op de weegschaal zet blijkt ze 600 gram te zijn afgevallen.

‘Ze is inderdaad afgevallen.’

Voorzichtig open ik Lacy haar bekje.  In haar bekje zit een enorme zwelling die haar tong helemaal naar de zijkant drukt.

‘Jeetje, wat is dat nou?’

‘Er zit een flinke bult onder haar tong die doorloopt tot in haar hals. De bult druk de tong helemaal opzij, waardoor Lacy niet meer goed kan slikken.’

‘Ik snap nu wel waarom ze minder wilde eten. Maar wat is het precies voor bult?’

‘De bult voelt zacht aan. Ik ga met een naaldje een punctie van de bult nemen om te kijken waar de bult uit bestaat.’

Met een naald en spuit prik ik voorzichtig in de bult. Als ik de spuit vacuüm trek komt er 20 milliliter heldere vloeistof en wat bloed in de spuit. De bult is na de punctie vrijwel verdwenen.

‘Zit er vocht in?’

‘Ja slijmerig vocht, dus speeksel. Lacy heeft een speekselcyste. De speekselklier of de afvoer van de speekselklier is lek geraakt en het speeksel zoekt nu de weg van de minste weerstand. Daardoor ontstaat de onderhuidse bult.’

‘Kan de bult weggehaald worden?’

‘Een lekke speekselklier kunnen we niet repareren. Om het probleem op te lossen moeten we de volledige speekselklier aan de kant van de bult verwijderen.’

Lacy kon na het leegzuigen van de bult weer even lekker eten. De volgende dag was de bult weer gevuld en hebben we Lacy geopereerd. Lacy herstelde snel en ook haar gewicht kwam er weer keurig bij.

Column: Vergiftiging

Ook onze huisdieren lopen gevaar om vergiftigd te worden. In en om het huis zijn tal van stoffen die gevaarlijk zijn. Bekende gevaarlijke stoffen voor honden zijn o.a. chocolade, zout, antivries, muizengif, slakkenkorrels en druiven. Ook komen we steeds vaker dieren tegen die drugs te pakken hebben gekregen of ontlasting hebben gegeten waar drugsresten in zaten en daardoor in een ‘tripje’ raken.

‘Nelson, onze Labrador heeft muizengif opgegeten, kan dat kwaad?’

‘Hoe lang is dat geleden?’

‘Het is net gebeurd!’

‘Ok, komt u maar gelijk naar de kliniek en neem ook de verpakking van het gif mee.’

Niet veel later staat Nelson, de 8 jarige reu, in mijn behandelkamer.

‘Kijk dit is de verpakking. Hij heeft ongeveer een half uur geleden een heel zakje opgegeten.’

Als ik de verpakking bekijk zie ik dat het om een vitamine K antagonist gaat.

‘Is het gevaarlijk?’

‘Het gif dat Nelson heeft gegeten werkt vitamine K tegen. Vitamine K heb je nodig voor een normale bloedstolling. Wanneer de werking van vitamine K geblokkeerd wordt dan ontstaan er bloedingen waaraan dieren kunnen overlijden. Dat is ook het mechanisme waarop muizengif gebaseerd is.’

‘Dat klinkt niet best?’

‘Nee, gelukkig bent u direct gekomen en wordt muizengif pas in de darm opgenomen. Het duurt ongeveer 3-4 uur voordat het gif vanuit de maag in de darm komt. Ik ga dan ook de maag leegpompen.’

Samen met de assistente leg ik bij Nelson een infuus aan. Via het infuus dien ik een middeltje toe waardoor Nelson binnen enkele minuten zijn maag ledigt.

‘Kijk, de groene korrels zitten bij het braaksel!. Alles is eruit.’

‘Gelukkig maar!’

Nelson heeft daarna nog wat infuus gekregen

Tip: Indien je vergiftiging vermoedt, neem dan direct contact op met de dierenarts. Ga niet zelf proberen om een dier te laten braken met bijvoorbeeld zout. Zout is namelijk giftig! Tevens is niet bij elke vergiftiging het laten braken van het dier de aangewezen methode om het dier te redden. Soms levert laten braken juist extra gevaar op.

Column: Grasaren

Vandaag komt Pien, een 6 maanden oude Europese korthaar, op bezoek.

‘Het gaat niet goed met Pien. Ze knijpt continu met haar oog.’

Als Pien het reismandje uitkomt krijg ik gelijk een kopje van haar.

‘Kijk haar oogje zit helemaal dicht.’ ‘Ik zie het inderdaad. Sinds wanneer is het begonnen?’ ‘Gister zag ik haar al wat knijpen met het oog. Ik heb het oog toen schoongemaakt met wat afgekoeld gekookt water. Dat leek even wat beter te gaan. Echter vanmorgen kneep ze weer enorm met haar oog.’

Als ik het oogje bekijk zie ik dat de oogleden gezwollen zijn. Het slijmvlies aan de binnenzijde van de ogen is vurig rood. In de ooghoek zit een klontje groene pus.

‘Ik doe een kleurstofdruppel in het oog die beschadigde hoornvliescellen aankleurt. Op die manier kan ik zien of het hoornvlies beschadigd is. Daarna doe ik een verdovingsdruppel in het oog. Zodra het oog verdoofd is kan ik achter het boven- en onderooglid kijken en tevens achter het 3e ooglid.’

Pien laat de onderzoeken niet zomaar over zich heen komen. Het jonge diertje verzet zich hevig. Het hoornvlies blijkt volledig intact. Echter als ik achter de oogleden kijk vind ik wat opmerkelijks.

‘Kijk nou eens!’ Een klein bruin sprietje komt tevoorschijn achter het ooglid. Voorzichtig pak ik het vast met een pincet en probeer het eruit te trekken.

‘Wat is dat nou?’

‘Dat is een grasaar! Dat is de bloem van wild gras. Zodra de grasaren dor worden vallen ze uit elkaar in zaden. De zaden hebben weerhaakjes zodat ze overal aan blijven haken en zo getransporteerd worden. Helaas komen grasaren ook terecht in ogen, pootjes, neuzen en de huid.’

Pien had geluk gehad dat de grasaar vroegtijdig ontdekt was en het oog nog niet had beschadigd. Na een oogzalfkuurtje was ze snel weer genezen.

Tip: Laat uw hond niet uit in gebieden met bloeiend gras. Controleer buitenkatten regelmatig!

Column: Orthopeed

Veel honden hebben last van gewrichtsproblemen. Bij oudere dieren zien we vaak artrose optreden. Ook bij jonge dieren komen gewrichtsproblemen voor. Zo ook bij Duncan, een 3 jarige Stafford.

‘We zijn gister met Duncan naar het bos geweest. Hij was heerlijk aan het ravotten met een Duitse herder. Plots horen we een harde gil en komt hij op drie poten naar ons toe rennen.’
‘Is Duncan al eens eerder mank geweest?’
‘Nee, dit is de eerste keer. Echter lijkt het nu ook goed raak, want hij wil er nauwelijks nog op staan.’
Als ik Duncan in de spreekkamer zie staan, valt op dat hij met zijn rechter achterpoot alleen met zijn tenen de grond raakt en de voet wat naar buiten is gedraaid.
‘De manier waarop hij nu staat, wijst sterk richting een voorste kruisband probleem. Ik ga Duncan orthopedisch onderzoeken en ik zal ook röntgenfoto’s van zijn knie maken.’
Als ik Duncan onderzoek valt op dat zijn knie gezwollen is. Tevens kan ik zijn onderbeen ten opzichte van zijn bovenbeen, naar voren bewegen. Dat wijst erop dat de knie niet meer stabiel is, als gevolg van een gescheurde voorste kruisband. De röntgenfoto’s bevestigen het beeld.
‘Duncan heeft ene gescheurde voorste kruisband. Ik zal hem inplannen bij onze orthopeed voor een operatie.’
Bij Duncan is een TPLO (Tibial Plateau Leveling Osteotomy) uitgevoerd. Eerst is zijn knie geopend om de kruisbandresten eruit te halen. Vervolgens is met een special zaag het bovenste deel van het scheenbeen doorgezaagd en met platen en schroeven onder een andere hoek weer vast gezet. Door de nieuwe hoek in de knie is Duncan zijn knie weer helemaal stabiel.

Column: Kat met blaassteen

Blaasproblemen komen vaak voor bij de kat. Bij mensen is een blaasontsteking in de meeste gevallen als gevolg van een bacteriële infectie, en een antibioticakuur is dan de therapie. Bij katten spelen bacteriën slechts in 5% van de gevallen een rol, en alleen in die gevallen mag antibiotica gegeven worden. Oorzaken van blaasontsteking bij de kat zijn o.a. overgewicht, stres en voeding.

Diesel, een ruim 4 jaar oude Europese korthaar heeft al enige tijd last van haar blaas. Ze staat al een aantal weken onder behandeling voor blaasontsteking. Echter lijkt de behandeling niet aan te slaan.
´Diesel krijgt medicatie voor haar blaas, echter lijkt ze niet te verbeteren.´
´Wat zijn haar klachten?´
´Ze doet steeds kleine plasjes, en soms zit daar bloed bij. Het lijkt alsof ze continu aandrang heeft. Soms gilt ze het uit van de pijn!´
Als ik Diesel onderzoek, valt op dat haar blaas erg klein en stevig is. Diesel vindt het niet prettig als ik aan haar blaas voel, en ik lijk een harde structuur te voelen.
´Er lijkt iets hards in de blaas te zitten. Als een behandeling niet werkt is het nodig om verder onderzoek te doen. Ik ga een echo van haar blaas laten maken.´
´Fijn, ik hoop dat Diesel snel weer beter is!´

Op de echo is een platte blaassteen te zien, met een doorsnee van meer dan een centimeter. De blaassteen is dezelfde week nog operatief verwijderd. De steen zelf is opgestuurd voor analyse. Wanneer we weten uit welke elementen de steen is opgebouwd, kunnen we voorkomen dat er weer een steen zal ontstaan. De operatie verliep voorspoedig, en Diesel herstelde snel.